Ik ben samen met mijn vriendin in periode 28 mrt t/m 16 apr. op vakantie in Suriname. Het was mij duidelijk dat ik op 16 apr. niet terug kon vliegen naar Nederland. Toen ik het luchtruim weer (beperkt) geopend was op maandag 19 apr. dacht ik snel weer naar huis te gaan. Ik ben namelijk een zelfstandige en heb geen inkomsten als ik niet werk, daarnaast heb ik ook te maken met ontevreden klanten als ik niet mijn afspraken nakom.
De gedachte om snel naar te gaan bleek een illussie. Bij het KLM kantoor aan de Hofstraat in Paramaribo was de chaos compleet, er stonden honderden mensen in de volle zon in de rij te wachten om een medewerker van KLm te spreken. De website was uit de lucht en telefonisch was het kantoor eveneens onbereikbaar.
De vreemde was dat alleen het kantoor aan de Hofstraat informatie kon verschaffen en dat de overige KLm kantoren die normaliter geopend zijn, nu gesloten waren. Er waren slechts 3 medewerkers die beschikbaar waren om de mensen te woord te staan. De zo'n 3 á 4 uur in de volle zon te hebben gestaan zonder ook maar van één glas water van KLM te hebben gekregen konden we plaats nemen aan de balie. Wat we hier te horen kregen was echt schandalig. De eerste mogelijkheid voor ons om te vertrekken bleek 4 mei te zijn. Dat is ongeveer 3 weken verder dan de oorspronkelijke terugreis van 16 apr. Als uitleg kregen we te horen dat KLM besloten heeft de reguliere vluchten uit te voeren en de gestrande reizigers van 15 apr. tot 18 apr. op de eerst volgende open boekingen te zetten. Ons werd gezegd dat we konden bellen om mogelijk een plaatje eerder te bemachtigen. Hier haden wij geen vertrouwen in omdat medewerkers van de KLM de constantge rinkelende telefoon van de haak nam en gelijk weer neerlegde.
Uiteindelijk haden we na zelf gevraagd te hebben een alernatieve reservering kunnen doen. Deze is een reis vanuit Cayenne naar Parijs en vervolgens naar Amsterdam op 25 apr., onder voorbehoud dat deze vlucht daadwerkelijk plaatsvindt. De reis van Paramarobo naar Cayenne moeten we zelf verzorgen en betalen.
Iedereen die wij spraken was ontevreden. Iedereen heeft zo'n zijn eigen reden om zo snel mogelijk naar huis te gaan. De één heeft kinderen, de andere heeft zijn werk, weer een andere heeft een zieke of zelfs een overlijden.
De volgende dag, dinsdag 20 apr. hebben we een uur geprobeerd het kantoor van KLM te bellen, maar zoals we verwachtte was dit zonder resultaat. Om 9 uur 's ochtends gingen we dus weer naar het KLM kantoor en wat we daar zagen was een herhaling van de dag ervoor. Wederom stonden mensen in de volle zon te wachten om één van de drie medewerkers te spreken. Het kantoor bleek ook niet zijn openingstijden verruimd te hebben om de klanten van dienst te zijn. De gemoederen raakten ook oververhit in de rij. De één na de andere maakte ruzie over zijn plaats in de rij.Ik maakte fot's van deze taferelen, waarbij ook de bewaker van de KLM, Helmut Clevent genaamd, op de foto kwam. Hierop sprak de bewaker mij uit het niets bedreigend aan met de woorden 'Je bent nogal hardleers he' Wat ik niet begreep en vroeg wat hij bedoelde, zijn antwoord was nog bedreigender met een wijsvinger vlak voor mijn gezicht herhaalde hij 'Je bent hardleers maker pas op'. Dit alles zorgde voor nog meer opstoot in de rij waar deze bewaker niets aan deed. Ik mag toch verwachten dat de KLM hier wel goed opgeleide mensen plaats en geen bendeleiders uit de getto. Want zo kwam de bewaker over.
Afijn na 3 uur buiten in de volle zon te hebben gestaan ben ik niets wijzer geworden. De terugreis van 25 april kon niet worden vervroegd, weer werd gezegd te bellen om een eerdere vlucht te krijgen. Alles is misschien en bellen.
Wat voor mij onbegrijpelijk is dat KLM begint met de reguliere vluchten op gang te brengen, in plaats van eerst de gestrande reizigers naar huis te brengen. Er is niemand die in onze situatie is die deze volgorde begrijpt.
Dit is oneerlijk. Waarom gaan de gestrande reizigers niet eerst naar huis en waarom is de informatie voorziening van KLM en service naar de klanten zo slecht?
